Spring naar inhoud

TOEN-EN-NU

Ned.Indie/Indonesia : TEMPO DOELOE – NU!
Leuk en verrassend om te zien wat tijd met de wereld om ons heen doet.
Hieronder een kleine selectie uit mijn ansichtkaarten uit Nederlands-Indie. Daarnaast dezelfde plek, anno 2009.

               TOEN (tempo doeloe)                                                             NU (sekarang)

Het vm. Gouverneurskantoor aan Taman Fatahillah, in de benedenstad van vm. Batavia. Het is nu een museum. Op de binnenplaats ligt het zogenaamde vruchtbaarheids kanon, Si Jagur, dat vroeger voor het gebouw stond.

Het Pieter Erberfelt-monument uit 1722. Althans: een replica daarvan. Het staat nu in openluchtmuseum Taman Prasasti, de voormalige begraafplaats Tanah Abang te Jakarta. Daar liggen nog meer oude graven die in ca. 1975 bij de ruiming van Tanah Abang de moeite waard werden gevonden te conserveren. Waaronder dat van Raffles’ vrouw.
In oude tijden stond dit monument vlakbij de haven.

De Portugese Buitenkerk uit 1692, tegenwoordig ingeklemd tussen de hoge bebouwing van modern Jakarta. Je vindt het amper terug.
Het graf van G.G. Zwaardecroon ligt ernaast. Van binnen is het een prachtige kerk waar de geur van tempo doeloe overal aanwezig is.

De pasarhoenderbrug in de benedenstad van voormalig Batavia, vlakbij het oude stadhuis (500m). Veel markante oude gebouwen eromheen verkeren in minder goede staat en worden afgebroken.

Het kado van de Siamese vorst Somdetch Phra Paramindr Maha Chulalonkorn uit 1871, voor het nationale museum dat destijds het Bataviaasch genootschap heette.


De spoorwegovergang bij dessa Maseng, vlakbij Bogor.
Het authentieke stationnetje van Maseng is prachtig gerestaureerd en verkeert nog in, laten we zeggen, tempo-doeloe staat.

De aanduiding op de ansichtkaart van voor 1904 (‘Berggezicht te Maseng’ ) klopt niet. De foto is niet gemaakt in Maseng, maar vanaf het zuidelijker gelegen stationnetje van TjiGombong (Cigombong). De witte brug is er nog steeds en ligt achter de begroeiing. Op de achtergrond de eeuwige Salak.

Het vm. paleis van de gouverneur-generaal te Bogor

De intieme begraafplaats voor notabelen in ’s Lands Plantentuin te Bogor, meeste graven uit midden 19e eeuw. Een oase van rust ; de zinken afdaken zijn reeds lang verdwenen.


Hotel Savoy Homann in Bandung. De befaamde Bragaweg begint hier tegenover en is een en al vergane glorie. Er ligt een restaurant met de naam ‘Bragaweg’ en allerlei tempo doeloe foto’s aan de muur.

Toegangspoort tot ’s lands Plantentuin teBogor, het oude Buitenzorg, Kebun Raya.

De aloon-aloon van Garoet. Op een zonnige augustus dag vallen de bergen op de achtergrond nauwelijks op.
Het witte huisje in het midden verkeert in fantastische staat en bevat een schitterend oud Hollands armatuur. Je waant je er in vervlogen tijden. Zo moet het geweest zijn. Zelden voel je ergens tempo doeloe zo lijfelijk aanwezig.

Galerij op de Borobudur, bij Yogyakarta.

Het Prambanan complex bij Yogyakarta.

Het waterpaleis bij de kraton in Yogyakarta.

Candi Sewoe, de beide tempelwachters die het complex bewaken (Prambanan, Yogyakarta)

De rechter tempelwachter van Tjandi Sewoe. Het tempelcomplex op ca 1 km afstand van de Prambanan was bij het maken van de rechterfoto (augustus 2009) gerestaureerd en eigenlijk niet toegankelijk.

De Brantas brug van Malang, op de rechter foto rijdt de dieseltrein komend van station Kota Lama naar het station.

De Katholieke kerk in het centrum van Malang, tegenover Toko Oen. Zeer centraal gelegen en een echte blikvanger. Rechts hiervan ligt de aloon-aloon met talloze winkelcentra.

De protestantse kerk aan de aloon-aloon van Malang. De kerk wordt tegenwoordig (letterlijk) overschaduwd door de enorme moskee ernaast, die er 100 jaar geleden ook al stond, maar dan in een vorige bescheidener versie.

Het Lavalette ziekenhuis (RS Lavalette) in Malang (1903, ansicht van 1920) gaat tegenwoordig geheel schuil achter de hoge bomen en ligt tegenwoordig aan een drukke weg waar je bij het oversteken je leven niet zeker bent.

Malang. De spoorbrug die ligt tussen het station en de Brantasbrug iets verderop. Op deze extreem drukke weg weg ben je fotograferend je leven niet zeker.

De Baong waterval (vroeger genoemd Tjoban Baoeng) in Purwodadi, iets ten noorden van Lawang.

De tempelwachter van Tjandi Singosari bij Malang, links omstreeks 1920

De beide (koloniale) types op de meer dan 100-jarige ansichtkaart hadden alle reden een glaasje in te schenken.
De steile klim naar deze waterval kost behoorlijk wat energie en moet nodig aangevuld worden. Ik schrijf uit ervaring.

De protestantse kerk van Pasoeroean, gebouwd in 1855. Een eerdere kerk stond hier tussen 1829-1854.
Ooit in de velden gelegen zonder enige bebouwing rondom, tegenwoordig ingebed tussen de drukke wegen en huizen van Pasuruan anno 2009.

De Societeit HARMONIE’ in Pasoeroean, gelegen aan de Heerenstraat, en ook tegenwoordig nog omgeven door oude, fantastische, maar helaas vervallen, koloniale huizen die zo uit de Stille Kracht lijken te zijn weggelopen.
Societeit “Harmonie’ Pasoeroean

Aangelegde schepen in Probolinggo’s haventje.
Er zit minimaal 110 jaar tussen beide opnames. Inmiddels wordt een nieuwe haven gebouwd.

De pier bij Probolinggo, ten opzichte van de oude ansichtkaart is in 2009 door omstandigheden de foto van de andere (rechter) kant genomen.

Het begin van de haven van Probolinggo, foto richting zeezijde gemaakt. Tegenwoordig staat daar een uitkijktoren.

Candi Jago bij Tumpang, oostelijk van Malang.
Het is een mirakel hoe de personen in tempo doeloe die fiets bovenop het monument hebben gekregen. Van hoogtevrees moet de militair in elk geval geen last hebben gehad.

Tjandi Kidal (of Kidoel), iets ten oosten van Malang, in Toempang. Het ligt ver weg van de steden en enigszins verborgen in een kleine dessa.

Het in 1862 gebouwde kerkje van Probolinggo. Ooit wit, de huidige rode buitenzijde bestaat uit geschilderde golfplaten die aan het originele stucwerk zijn bevestigd.
Van binnen is alles nog authentiek.